سخته

دوس دارم بخندم با صدايه بلند بلند بلند...
فکر نميکردم داشتن يه بلاگ اينقد سخته من هميشه نوشتم ولی نوشته هام براي خودم
بوده،خوده خودم ولی حالا دارم مينويسم نه براي خودم بلکه براي کسايی که من رو
مي شناسن يا خواهند شناخت سخته چون بايد خيلی حواسم رو جم کنم اين يه دفتر
خاطرات نيس که هر چی تو اين فکر لعنتيم ميگزره بريزم روش من فکر ميکردم ميتونه مثل
يه دفتر خاطرات باشه ولی اشتباه کردم؛من جا نميزنم نه من ندا هستم من منم اره ..راهش رو پيدا ميکنم...
عزيزاي من.. ،ندا حرف ميزنه ولی ديگه نه با سکوت
...

/ 4 نظر / 3 بازدید
no face

سلام.کاملا درکت می کنم!

zahra

ندای گلم ميدونی که من يکی طرفدار پروپا قرص توام واماده شنيدن همه درد دلهات.پس هرگز فراموش نکن که منو داری.بازم به من سر بزن.....

مارمولکِ پير

اگه میدونستی بلاگ چه جای خوبيه برای نوشتن حرفات بدون اينکه روشون فکر کنی اونوقت ديگه نميگفتی سخته