"دوست"

دوس جون داشتم به چهار دیواری یه دلم سر می کشیدم در به در دونباله یه موضوع خیلی خوب برای اینجا می گشتم . خیلی چیزا پیدا کردم ولی هیچ کدومشون خیلی خوب نبود بزار از یه موضوع تکراری بگم اره "دوست" ... میدونی این دفعه تو این کلمه چهار حرفی چی پیدا کردم .

 برات میگم : چیزایی و کسایی رو پیدا کردم که دیگه نیستن .. یکی مثل شهرزاد که سالهاست رفته پیش خدا ولی هنوز بهش فکر میکنم هنوز باش خلوت میکنم و از راز دلم براش میگم . اون رفته پیش خدا و دستم ازش کوتاه ولی چرا دستم از کسایی که میدونم هنوز نرفتن پیش خدا کوتاست .. همیشه میگفتم  بهترین سالهای زندگیم از ده سالگی تا چهارده سالگیم بود .. من عاشق اون روزام .. میدونی دوس جون هرکس بهم میگفت از دورانه دبیرستانت تعریف کن حرف زیادی واسه گفتن نداشتم ولی الان بهترین دوستم مال اون دورانه البته دوتا دوست خوب هم از دوران پیش دانشگاهی دارم .. اینم بگم که دورانه دانشگاه هم دوستی رو واسم گذاشته که از اعماق وجودم دوستش دارم  ...

تو این راه زندگیم دوستایه زیادی بدست اوردم که از خیلی هاشون خبر ندارم ولی خیلی وقتی پا میزارن تو خلوت وجودم منم لحظه یی رو با خیالشون سر میکنم . دیگه قبول کردم که این مرامه روزگاره ولی دوس جون اگه بین خودمون باشه بزار بهت بگم این ما هستیم که مرام روزگار رو میسازیم ...  

/ 3 نظر / 5 بازدید
آرزو

خانه ی دوست کجاست" در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد رهگذر شاخه ی نوری که یه لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت: " نرسیده به درخت، کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است. می روی تا ته آن کوچه که او پشت بلوغ، سر بدر می آورد، پس به سمت گل تنهایی می پیچی، دو قدم مانده به گل، پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد. در صمیمیت سیال فضا، خش خشی می شنوی: کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه ی نور و از او می پرسی خانه ی دوست کجاست(سهراب سپهری) *********************************** خوب دوست جونم حال گل سرخت خوبه؟مواظبش هستی؟

kamyar_2030

ما که ميترسيم از هجرت دوست ؛ کاش می دانستيم کاش ميدانستيم روزگاری که به هم نزديکيم چه بهايی دارد و سفر يعنی چه ...... ؟ و چرا مرغ مهاجر وقت سفر به خود می لرزد ............... !!‌؟

سنگ صبور

سلام دوس جون عزيز وقتی حرفا تموم ميشن تازه در دل وا ميشه هی خودشو خالی ميکنه تو ذهن آدم کجا ها که نميره مثل پرنده های تيز پرواز نه از اونم بالاتر میپره به پويا جون سلام برسون